Come la to’ chjurredda
( Risposta a Birraldinu Pes pa’ lu ritrattu di l’amanti.
Come la tó’ chjurrédda,
forsi più dunusédda,
n’aggju un’alta ‘ncuntratu.
Si vói lu ritrattu
natturali e esattu,
éu till’aggj’a fa;
però cun chistu pattu;
chi dapoi d’esse fattu
sintènzia ài a dà
tu l’ài a cuntimplà,
e déi giudicà
disappassiunatu.
Come la tó’ chjurrédda,
forsi più dunusédda,
n’aggju un’alta ‘ncuntratu.
La luna che la luna
sendi ch’è sóla e una
tanti à manci e difetti
idda però nisciuna,
più prestu in se aduna
li doni più pelfetti.
Diffetti no ammetti
sendi tutti suggetti
a falti pal vintura.
Come la tó’ chjurrédda,
forsi più dunusédda,
n’aggju un’alta ‘ncuntratu.
Canti rai produci
lu fronti chi induci
l’occhji pronti a falà;
tanti ‘olti riluci,
chi lu sóli e la luci
vi si pón’ispicchjà
no si pó’ figgjulà
palchì veni a mancà
la ‘ista più sigura.
Come la tó’ chjurrédda,
forsi più dunusédda,
n’aggju un’alta ‘ncuntratu.
Li só’ labbri so fini
ca’ la ‘idi, defini
S’è, o no, dunusédda:
so perli, e irrubini,
pétri diamantini
li só’ denti chjurredda:
da la só’ buccarédda
tramanda, si faédda,
amabbili dulciura.
Come la tó’ chjurrédda,
forsi più dunusédda,
n’aggju un’alta ‘ncuntratu.
In lu só’ biancu pettu
volti cantu riflettu,
bisogna falli onóri,
be’ eleggìtu uggjettu,
be’ impliatu affettu
be’ occupatu córi!!!
In biddesa, in candóri
idda è superióri
a dugna criatura.
Come la tó’ chjurrédda,
forsi più dunusédda,
n’aggju un’alta ‘ncuntratu.
Dimul’a una ‘olta
mustra, cand’è isciolta:
illi pili un tesoru:
s’è liata, o accolta
pari ch’in capu polta
una catena d’oru,
però chist’è deccoru
d’una ricca figura.
Come la tó’ chjurrédda,
forsi più dunusédda,
n’aggju un’alta ‘ncuntratu.
La só’ biddesa estrema
si distinghi suprema
illi pili dorati:
pàrini un diadema
uldinati cun flema
e cu’ l’arti fregiati;
sciolti o pittinati,
illu capu falati,
tuttu è oru filatu.
Come la tó’ chjurrédda,
forsi più dunusédda,
n’aggju un’alta ‘ncuntratu.
Lu só’ fronti sirenu
diliziósu, amenu,
iddu infundi alligria;
dendi la luci in pienu
comu un donu, angenu
chi ondra li faria:
si a me si pilmittia,
fronti a fronti aunia.
Staria a latu a latu!
Come la tó’ chjurrédda,
forsi più dunusédda,
n’aggju un’alta ‘ncuntratu.
Chidd’occhji ‘ii,’ii,
significanti,altii,
ugualmenti benigni;
li mirati fultii
palésani espressii
fiàmi interni e dissigni,
ah! Di córi carigni!
Si vói érati digni
d’alla ‘nnamurata!
Come la tó’ chjurrédda,
forsi più dunusédda,
n’aggju un’alta ‘ncuntratu.
La só’ bucca dunósa
di meza spalta rósa
è lu ritrattu espressu,
melliflua, graziósa,
amabbili, amurósa;
dulci pói a l’ezzessu;
lu basgju bè impressu
vi saria quadratu.
Come la tó’ chjurrédda,
forsi più dunusédda,
n’aggju un’alta ‘ncuntratu.
No trattu di lu pettu,
chi illu só’ aspettu
una gloria divisu.
Un prodigiósu uggjettu,
dilìzii d’affettu,
di l’occhji un dulci eccisu,
in tarra un Paradisu
presenta d’impruisu
a ca’ l’à cuntimplatu.
Come la tó’ chjurrédda,
forsi più dunusédda,
n’aggju un’alta ‘ncuntratu.
Lu só’ trattu è gentili;
alta, dritta, suttili:
lu chintu è un anéddu
l’aria signorili
li diti ha di malfili
dulci lu só’ faéddu
s’er’éu lu só’ chjurréddu,
in lu só’ pettaréddu,
mi sarìa affagnatu.
Come la tó’ chjurrédda,
forsi più dunusédda,
n’aggju un’alta ‘ncuntratu.
Idda è sàia e modesta
moderata e onesta
chi no c’è l’uguali:
e s’è in una festa,
l’ànimu manifesta
festivu e geniali.
Lu só’ ciascu cun sali,
proppriu e natturali,
fini, e a tempu datu.
Come la tó’ chjurrédda,
forsi più dunusédda,
n’aggju un’alta ‘ncuntratu.
Idda è bedda e prudenti.
Sgaciàta, diligenti,
manierósa, astùtta,
aldita, intelligenti,
ispiritósa, aldenti,
cu’ lu fócu dispùtta:
pari la só’ cundùtta
puru spìritu tutta
supra tutti elevatu.
Come la tó’ chjurrédda,
forsi più dunusédda,
n’aggju un’alta ‘ncuntratu.
Dizzìdi abà si pói
Birraldinu, intr’a nói;
la più bedda cal’è;
attendi be li prói
di li chjurréddi tói
la méa ni ‘ó tre.
Càgliati e fai bè.
Palchì resta pal mè
lu prettu guadagnatu.
Come la tó’ chjurrédda,
forsi più dunusédda,
n’aggju un’alta ‘ncuntratu.