Cal’à mudderi bedda campa bè
Cal’à muddéri bedda campa bè
in casa sóia senza cuidatu.
Cal’à biddesa a palti di ‘intura
chist’è un dittu chi dugnunu sa;
ca no l’aìsi d’aélla procura,
pal cunsalvalla ci manda cant’à
pal passà una ‘ita senza peni
e viì in lu mundu sussigatu.
Cal’à muddéri bedda campa bè
in casa sóia senza cuidatu.
Cal’ha muddéri bedda silla passa
allegramenti e cun dugna cuntentu
in casa sóia si ridi e si spassa
cun dugna solti di diiltimentu;
basta chi sia astutu,e aè trassa
in poc’anni si ridi di lu ‘entu,
da tutti a pinsamentu silvut’è
attindutu, ben vistu e adoratu.
Cal’à muddéri bedda campa bè
in casa sóia senza cuidatu.
Cal’ha muddéri bedda è attindutu
ben vistu e ben trattatu da dugnunu,
in casa sóia sta ben priinutu
di tutti chiddi cosi chi ten’unu,
di gran cunvinienza è cridutu
di no aé bisognu di nisciunu:
da lu cumunu biatu si teni
e filizi ca’ vìi in chissu statu.
Cal’à muddéri bedda campa bè
in casa sóia senza cuidatu.
Filizi è tentu chiddu chi pussédi
muddéri bedda, dunos’e cumprita,
candu mancu si pensa e mancu crédi
veni la cena stuffat’e cundita;
lu chi li manca li ‘eni a li pédi
cuntentu passa lu temp’e la ‘ita:
chissu viì cunvita ancora a me
biati chiddi chi l’ani incuntratu!
Cal’à muddéri bedda campa bè
in casa sóia senza cuidatu.
Nudda li manca, chi tuttu li piói:
doni e rigali da undi no vidi?
Allegramenti passa li dì sói
di cassisia si beffa e si ridi:
in casa sóia no s’intendi un óhi
summa cuncoldia tra iddi risidi:
undi si ‘idi chi chistu ni ‘eni
da la solti chi l’à accumpagnatu.
Cal’à muddéri bedda campa bè
in casa sóia senza cuidatu.
A più d’esse silvutu è ben trattau
cun tutticanti li distinzioni,
in casa sóia è sempri ‘isitatu
da ‘jenti di cunsiderazioni;
lu só’ alloggiu mai è ispuddatu;
chiss’ancora è fultuna di passoni
e in opinioni si manteni
d’esse un omu grand’affultunatu.
Cal’à muddéri bedda campa bè
in casa sóia senza cuidatu.
La mala ‘intura è istata la méa
chi n’aggju aùtu una di mal galitai;
in casa nostra no v’à si no bréa,
un’óra in paci no istemu mai;
candu la ‘icu, a lu córi m’arréa:
ira di Déu, fala! A candu stai?
E no li dai lu chi li cunveni?
Si dur’assai, viu tribbulatu.
Cal’à muddéri bedda campa bè
in casa sóia senza cuidatu.
Viu cun peni, si da calchi banda,
no manda Déu la só’ pruidenzia:
come supremu chi tuttu cumanda
e piddamilla da la mé’ prisenzia:
appiù chi chissu ch’in tarra mi manda
ispendi tuttu senz’aé cuscenzia,
chi diffarenzia chi passa tra me
e ca’ mudderi bedda à agattatu.
Cal’à muddéri bedda campa bè
in casa sóia senza cuidatu.