Bedda tutti l’aggrai…

                               (A l'amanti: fammi di tuttu, ma no m'esse infideli)

 

 

Bedda, tutti l’aggrai aggj’a suffrì,

chi pói fammi, fóra infideltai.

 

Di la manéra tràttami chi voi;

mùstrati ‘ngratta, mustrati crudéli.

Tulmenti inventa, inventa peni nói,

presentami amalgura, dammi féli,

basta chi sempri in ditti, e fatti tói

no sìi falza, no sìi infidéli,

chi di li zéli fin’a lu murì

è affannu e dulóri mancu grai.

 

Bedda, tutti l’aggrai aggju a suffrì,

chi pói fammi, fóra infideltai.

 

In cuntìnuu maltìriu dì e notti

tènimi in vita, vinci li tirani,

acciòttami, chi décu chissi acciotti

cun gustu riciì da li tó’ mani,

d’un tradimentu sempri chi rimotti

da lu mé’ córi li spini sarani

li chi sani ‘ngannà sólu e fingì

falzi si, veri amanti no so’ mai.

 

Bedda, tutti l’aggrai aggj’a suffrì,

chi pói fammi, fóra infideltai.

 

Bindatu da lu géniu, e da l’affettu

Chi ti prufessu di ciéca passioni,

da te disgusti e tirannìi accettu

cun gustu, fóra trampi e finzioni:

dulci, s’è tóiu, m’è dugna dispettu,

candu no sia una tradizioni;

palchì s’upponi chissu pruzzidì

a l’amori sinzéru, a l’amistai.

 

Bedda, tutti l’aggrai aggj’a suffrì,

chi pói fammi, fóra infideltai.

 

Candu ti trattu be trattami mali,

nècami dugna solta di faóri,

àbbrimi, bedda, cun duru pugnali

lu pettu, no tuccà però lu córi

undi sé’ tu impressa tal’e cali

comu sé’ fatta pal mani d’amóri

tantu rigóri possu risistì,

basta chi no mi mustri falzitai.

 

Bedda, tutti l’aggrai aggj’a suffrì,

chi pói fammi, fóra infideltai.

 

Sempri, a leggji d’amóri, un tradimentu

cunveni di timì più di la molti,

palchì si so’ li tradimenti centu,

più di murì si pena centu ‘olti:

pal ca’ bè ama no si da tulmentu

più crudéli, più bàlbaru, più folti

di l’alti tolti no ni po’ timì

un’appassiunata ‘ulintai.

 

 Bedda, tutti l’aggrai aggj’a suffrì,

chi pói fammi, fóra infideltai.

 

Chi no ti pari, chi a lu córi arréa

chidda gran pena subbr’a dugna pena

chi cunsisti in chi candu se’ più méa,

senza sapé palchì, ti fai angena;

e in vidé, candu la crédu intréa,

d’amori fatt’è a pezzi la catena?

Appena possu in chistu riflittì

senza suspiri, làgrimi, e dismai.

 

Bedda, tutti l’aggrai aggj’a suffrì,

chi pói fammi, fóra infideltai.

 

In chi cunsisti eddunca la finesa

ch’è preccisa tra dui bon’amanti,

si no d’un sodu amori in la filmesa,

e in mustrassi un’a l’altu custanti?

Chi pena, a ca’ vó be, la liciresa

no darà chi ca’ vendi amóri a tanti?

Pena bastanti è chista pal muì

fin’a li pétri, duri a la pietai.

 

Bedda, tutti l’aggrai aggj’a suffrì,

chi pói fammi, fóra infideltai.